Αθήνα, Ιούνιος 2011
Οι "αγανακτισμένοι" έχουν κατασκηνώσει στην πλατεία Συντάγματος. Επιστρέφω από το Μοναστηράκι και περπατώ στην Βασιλίσσης Σοφίας. Σκέφτομαι διάφορα . . . για την Ελλάδα, για την οικονομική κρίση, για όλους εμάς. Βρίσκομαι απέναντι από το Μουσείο Μπενάκη και βλέπω ένα ζευγαράκι να είναι αγκαλιασμένοι και να φιλιούνται. Κι από τον ουρανό ψηλά ένα ολόγεμο Φεγγάρι να φωτίζει την βραδινή Αθήνα.
Αμέσως φέρνω στο νου μου τον Ιών Δραγούμη και την Πηνελόπη Δέλτα. Τι έρωτας κι αυτός! Επικός θα έλεγα . . .
Αθήνα, Ιούνιος 2012
Ένα χρόνο μετά γράφω αυτό το διήγημα.
"Φεγγάρι μου". Μια ιστορία αγάπης στην εποχή της κρίσης. Σε μια εποχή που θέλω να πιστεύω ότι ο ρομαντισμός υπάρχει ακόμη. Και το "Φεγγάρι" σύμβολο εξιδανίκευσης. Ο παρατηρητής όλων όσων συμβαίνουν στη ζωή μας.
"Αγαπώ". Ένα ρήμα γεμάτο δύναμη. Το "Α" και το "Ω" της ζωής. Αξίζει άραγε να παλεύουμε για την αγάπη;; Φυσικά και αξίζει γιατί χωρίς αυτή απλά δεν θα υπήρχαμε.
Αυτά τα ολίγα σας γράφω. Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στο νέο βιβλίο μου. Και θέλω να είστε πολύ καλοί παρατηρητές γιατί δεν είναι μια απλή ιστορία. Σας έχω εμπιστοσύνη.
Τέλος θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Αντώνη Αγκαφανίδη για το υπέροχο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο (θα το δείτε λίγο πιο αργά) που μου σχεδίασε. Θαυμάζω τη δουλειά του και κάθε φορά που συνεργαζόμαστε το αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο μαγικό.
Εύχομαι το "Φεγγάρι μου" να δώσει λάμψη στα όνειρα και στους στόχους σας. Να μην σταματήσετε ποτέ να ελπίζετε και να ονειρεύεστε. Τα "αληθινά όνειρα" είναι κινητήριος δύναμη.
Χρήστος Μπαμπαλής
Σας παραθέτω τους στίχους από το ομότιτλο τραγούδι που γράφτηκε στα πλαίσια προώθησης του νέου διηγήματος μου που θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουνίου του 2014.
Ζητάω τα θαύματα να γίνουν μεσάνυχτα
Σκιές πια ανήμπορες να μην μας κατακλύσουν
Το σώμα μαρμάρινο να λιώνει στο πάτωμα
Φιλί πορσελάνινο για σένα θα μάτωνα
Κόκκινη φωτιά ανάβει, το Φεγγάρι θα προλάβει
Ενοχές να καταστρέψει, Ουρανέ ας μην διαλέξει
Άσπρα φώτα δίνουν Λάμψη, μεσ' τους δρόμους να ανάψει
Αχ Φεγγάρι μου σου μοιάζει, η καρδιά μου δεν σ' αλλάζει
Κοιτάω τα πράγματα με πιάνουν τα κλάματα
Στιγμές ατελείωτες μαζί μου τις βίωσες
Κρατιέμαι στο τοίχωμα και νιώθω να χάνομαι
Το πρώτο σημείωμα και γράφω "αισθάνομαι"
Κόκκινη φωτιά ανάβει, το Φεγγάρι θα προλάβει
Ενοχές να καταστρέψει, Ουρανέ ας μην διαλέξει
Άσπρα φώτα δίνουν Λάμψη, μεσ' τους δρόμους να ανάψει
Αχ Φεγγάρι μου σου μοιάζει, η καρδιά μου δεν σ' αλλάζει
Όταν μια αγάπη σβήνει το κορμί φιλιά δεν δίνει
Είναι κάτι τέτοιες ώρες που βαθιά ξεσπάνε μπόρες
Όταν μια αγάπη λιώνει το Φεγγάρι μας ματώνει
Σαν αυτές τις γκρίζες ώρες που περνούν χιλιάδες χώρες
SPECIAL INFO
Επισκεφθείτε τα παρακάτω:
1.Facebook Page: Χρήστος Μπαμπαλής "Τα Βιβλία μου" - (Xristos Babalis "My Books")
2. Facebook Ομάδα:Χρήστος Μπαμπαλής - Συγγραφέας/Στιχουργός @Xristos Babalishttps://www.facebook.com/groups/109739799187579/
3. Twitter: Xristos1Babalis https://twitter.com/Xristos1Babalis
4. Blog: Χρήστος Μπαμπαλής - Official Blog http://xristos-babalis.blogspot.gr/
Άδωνις Αγκαφανίδης (Σκιτσογράφος)
1. Blog: http://antonionsart.blogspot.gr/
2. Facebook Page: AntOnion's Art ~Antonis Agafanidis~
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου